اللَّهِ يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً » « 1 » . وآية « . . . لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ . . » « 2 » . وروايات شجره طوبى در روضة الواعظين مجلس 95 وبحار الأنوار ج 8 ط جديد ، ودر رساله معاد از نظر قرآن وعلم ص 127 - 132 توضيح داده شده است . 2 - درزندگى آخرت مردم يك ديگر را مثل دنيا خوا هند شناخت وحالات دنيا را به نظر خواهند آورد ودوستان ودشمنان خويش را ياد خواهند كرد رجوع شود به آيات « . . . يَتَعارَفُونَ بَيْنَهُمْ . . . » ( يونس : 45 ) « فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ قالَ قائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كانَ لِي قَرِينٌ . . . » ( صافات : 50 - 57 ) أيضاً « وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ . . . » ( الطور : 25 - 27 ) كه در باره گفتگوى أهل بهشت وياد آورى زندگى دنيا است . أيضاً « . . . يَوْمَ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَالْمُنافِقاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ . . . » ( حديد : 12 و 13 ) كه درخصوص گفتگوى منافقان با مؤمنان است أيضاً در سوره أعراف گفتگوى أهل بهشت با أهل جهنم ودر سوره مطففين خنديدن أهل بهشت از ديدن كفّار نقل شده است . 3 - قرآن مجيد زندگى آخرت را مخلّد وجاودانى اعلام مىكند در دنياي فعلى أصل كهولت ( آنتروپى ) برتمام مواد ونيروها حكم فرماست هر موجودىكه به حالت خود رها شود وامدادى بدان نرسد بطور تدريج بسوى هموارى وپيرى وسكون مىرود واگر اين حالت در مادة نبود أصل بقا وثبات در عالم حكومت مىكرد وما در اين زندگى مخلّد مىشديم واز فنا اثرى نبود فرق دنيا با آخرت آن است‌كه در آخرت أصل كهولت از مواد برداشته خواهد شد ، ذره‌اى بي انتهاء نوشته آقاى مهندس بازرگانى ص 85 را مطالعه كنيد . آيات « . . . ذلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ » ( ق : 34 ) « خالِدِينَ فِيها » وده ها آيات ديگر ناظر به اين مطلب اند ودر نتيجة خستگى از يك نواخت بودن لذتها وتبديل سعادت به عادت در زندگى

--> ( 1 ) - الإ نسان : 6 . آية برتأثير اراده دلالت دارد . ( 2 ) - نحل : 31 . آية برتأثير اراده دلالت روشنى ندارد .